بُنِه وار

                             ورگردونی ز لُری خرمآوادی وه لری بختیاری: رهدار

  (یکسانی زبانی لُری چه چیزی را در خاطر شما زنده می کند هم مندیر نظریم و هم بندیر گپ دل دوستان)

۱)

تونه می نویسم ، تونه می نویسم ، تونه می نویسم
و ری سین و ری چو مینّ  تنه دسم
تونه می نویسم
دِ چالی و برزی ، دِ کو و بیابو  ، و هرجا برسم
تونه می نویسم ، تونه می نویسم ،  تونه می نویسم
دِ رّتِه ، دِ منه ، دِ بینه ،  نوینه ، دِ خآو و بیاری
تونه می نویسم ، تونه می نویسم ،  تونه می نویسم
اگر پا پیا بام یا دِ زیر پام با اُزین طلایی

تونه می نویسم ، تونه می نویسم ، تونه می نویسم
تونه  می نویسم و هر جا که سوزه و هر جا ریینه
و ری بازو او یل ، که سر دل جمنه
که سایه ش سنینه ،  که زور دار رمنه
لارش آهنینه ، تونه می نویسم
و هر جا که پاکّ ، و هر جا سفیده
و ری پشنی اسبی ، که هوگه سوارش ، سفرِ امیده
و ری بال پرواز و ری اوج آواز
تونه می نویسم
و اُچه که دسی درینه میکه واز

تونه می نویسم تونه می نویسم

//////////////////////////////////////////

۲)

تونه  اینویسم تونه اینویسُم ، تونه اینویسُم ، تونه اینویسم

وه ری بَرد ، و ری چو ، مینه تنگه دئسُم

تونه   اینویسُم

 به مینه چَلی  اُ  نُک هر بُلندی ، منه کُه  ، بیاوون ،

و هرجا برسُم

تونه اینویسُم ، تونه اینویسُم ، تونه اینویسم
سی رَهدن ،سی مَندن ، سی بیدن ، نبیدن  وه خاو و بیاری

تونه اینویسُم ، تونه اینویسُم ، تونه اینویسم

بُووم اَر پیاده و یا که سوار بوم به زین طلایی

ری نوزین چالی

تونه اینویسُم ، تونه اینویسُم ، تونه اینویسم

تونه اینویسُم ، وه هرجا که سوَزه و هرجاکِ رنگین

وه ری باهیا پهلوونی که هُ کهنه خیزه

چینو سرگرونه  ، اُ  زورداره  جَرنه
لارس آهِنینه ، تونه اینویسم
وهر جا که پاکه ، و اوچوکه اسبیده

منه تیگ اسبی  ، که دَوگه سوارس ، سفرِ ِ اُمیده

و ری بال پرواز منه اوج آواز

تونه اینویسم

وه اُچُه که دهسی درینه اِکِ واز

تونه اینویسم تونه اینویسم