دینشت دل

دینشت دلم سیت سر تش بی

دیدس ورِ پات هی پَر و پَش بی

چار اَنگِله ی    مَشکِ     خیالُم

بی  دار  مَلار    تو     نَخَش بی

مُونِ   کُره ای دل   به هراسه

لیز نیگِره سیت مَهس و مَکش بی

تیربندِ دلُم جِست ز وَره عشق

سم وَنده ی تیرِ تیه رَش بی

رهدارِِ دلُم   نی      به شوینه

روزینه ی بختم سرِ تَش بی

دینشت = اسپند / دیدس : دودش / پره و پش = پخش و پراکنده /چار انگله : مشک چهار گوش/ دار ملار  : وسیله ای که مشکدوغ را به آن بیاویزند/ نخش : ناخوش / مون کُره ای : مادیانی که تازه زایئده باشد و هراسان از ترس طعمه قرارگرفتن کره باشد/لیز نیگره : آرام نمی گیرد/مهس و مکش : مست و سرکش /تیربند : دعای محافظت از اثابت تیر/سهم ونده تهدید شده /تیه رش : چشم قهوه ای سوخته/رهدار دلم : رهنمای دلم .