"سروده هایی از کتاب دا لالا به زبانهای لُری "

 

"سروده هایی از کتاب دا لالا  به  شاخه های زبانی لُری "

 

   خَرسم بوء بوء ایکِه ری گِل

    تیه م دی دی  ایکِه سی دل

    دلم ایخاس ککا شرتو

     ددی چاله  بِزَه سیم کِل

           *****

      محبت  کِّشکلو  وابی

      وطَهر کُر زنگلو وابی

     دَسُم پَیلَه احوالپرسی

      آوه چَشمَه شُلو وابی

             *****

     دلم تا بی توجُنگ ایبو

     وری چاله خُرنگ ایبو

       اِیا تا فصل آوازش

     زَبونش گُنگه گُنگ ایبو

             *****

      لالالالا دُو دُو مَشکه

    باریِکم سیت مثه دشکه

     باریکیم بی یکاگیری

     گلاک باغته نَشکه

          *****

    تَژه لارِم   ده زور تَو

    هَنا میکم وه گاماسیو

     غپ ِ ریت کِرده ی دردِم

     هنارَس قحطیه وی شو

            *****

    تشه ایما ، بلیز ، بلیز

    تشه بی ما کورکلیز

     تشه شئرِم ده تژگا تو

      هزارو وَش گِرتهَ لیز

             *****

    لالا   لالا دنامی      تو

   تو   کارونی نهامی   تو

     تِکی  دادُم  کََوَر کُه  نِه

    تو چی  زرده  وَبامی تو

           *****

   نشینُم   سا گِل   هیروت

   نویسم ری گِلال   روت

   اَیر  طاق ت   کُنه تُک تُک

    دلمه    ایکُنُم    پَهروت

             *****

   وَری ای گئو بکُن کاری

  که بی یک بی پَل آماری

   اَیَر   رَه یَل  دوتا وابه

   تو اَ کُم دره    دیاری؟

      

نخستین مافه گه روانشاد استاد آبهمن علا’الدین ساخته شد.....

مافه گه : بنایی است رمزآلود که از دیرینه بازدر میان بختیاریان رواج داشته  مافه گه همان بنای یادبود است که برای درگذشتگان وبزرگان هر قوم در محلی دورتر از مزار وی ساخته می شود  هرگونه بی احترامی و اهانت به مافه گه در نزد بختیاریان عملی ناپسند تلقی می شود و  مافه گه در برخی از مواقع قسم گاه  هم می شود و به آن سوگند هم یاد می کنند مافه گه حاضر بعنوان نخستین مافه گه آبهمن علاءالدین در روستای " رهدار " در کیلومتر ۲۷ جاده ی مسجدسلیمان شوشتر به همت مالی ومعنوی  مردم این روستا ساخته شد این کار ساخت و ساز این بنا در  ساعت ۱۰ صبح روز دوم فروردین ۱۳۹۱ پایان پذیرفت . از کلیه عزیزانی ودوستداران استاد آبهمن علاءالدین معلم فرزانه که در این همیاری همت گماشتند و یاریم کردند دست تک تک شان را می بوسم . ....

رهدار  

هرگز نخواهم گذاشت سنگی از تو بر زمین بیافتد ماندگاریت را چون صدایت دوست دارم .

تیمارت خواهم کرد همچنان که با ترانه هایت روحمان را تیمار می کنی

یادمون باشه وقتی بزرگ شدیم به بچه هامون بگیم یادش بخیر ما بچه بودیم که این بنا را برای  استاد بهمن علاءالدین ساختن یادش بخیر من هم تمام عیدیهامو جمع کردم دادم عامو رهدار  تا خرج بنا ی مافه گه بکنه .....(بچه های روستای رهدار دوم فروردین ۱۳۹۱)

 خدا قوت . خدا قوت دیگه چیزی نمانده مافه گه تموم بشه با غرور به برافراشنت می نگرم  چه بسا  که بچه های دیگر روستاها هم چون من  با ساختن فافه گهی  منتظر تولد دیگر تو باشند .(بچه های روستای رهدار دوم فروردین ۱۳۹۱)

کوگم ای مخون مخون ریگی به صداته          کوه اسبید جاته زرده شا به شاته

کوگم ای مخون مخون ریگی به گلیته           کوه اسیبد جاته زرده ری به ریته

 نظرم را مینویسم همچنانکه نام تو را در قلبم نوشته دارم . تو را که نامت بهمنی بود  در شب حادثه ها

به هیجارت تکیه خواهم داد  بر سایه ی این مافه گه خواهم ماند مندیر کوگ تارازت تا با او همصدا شوم دوست ندارم زله ای که می گفتی شرمگین سر از دل شب بر دارد .