شعر آگر از اسد فرهمند
شعرلکی : اسد فرهمند
دَفتربَختِم سییَ یه خآو و خِیالم آگره
بیمِسشه بیل وهَنی نومجا زخالم آگره
وِلگَه آخر بَختمه خط خَریوی پِِربِیه
چی چومته نیمه سوزیایی مه حالم آگره
کافِرَ حالِم، پروبالم، خیالم ،پرپرم
گُوا پپی دورچراخی پروبالم آگره
باورکارت نیَه خَنَه دِرو مه کُشتیه
ژِیرکِراس کِت کِتودِرپا شاوالم آگِرَه
سیلِ ارایی تیزم تلکه وردم وله نهه
آگرها مالم هونکی نوم مالِم آگره
اَخِنَه دَس فِلک ایلا ئو اَلا بِردِمَه "
دم دم صُ واءِ سرد لا شمالم آگره
بخت مه گشیاسه آگر،تول مه گشیاسه خم
اژدهایی ها دمم وختی منالم آگره
برگردان:
دفتر بختم سیاه ،خواب وخیالم آتش است
خاکسترشدم وهنوز درون خاکسترم آتش است
آخرین برگ دفتر بختم با خطی غریبی پر شده است
چون چوب نیم سوز حال روزم آتشین است
کافر حال پر و بالم ، خیال و جان دادن مرا مباد
چون پروانه ای پر و بال سوخته دور چراغ می گردم
باور نمی کنی خنده ی دورغین (بیهوده خندیدن) مرا کُشته است
در زیر تن پوش من پیکری از آتش زبانه می کشد
چرا اینگونه نگاهم می کنی جلوی من شیطنت و مسخره بازی مکن
اگر در خانه ام خنکایی هست درون خانه ام آتش است
آنقدر دست روزگار مرا این سو و انسو برده است
آچنان که خنکای باد صبحگاه شمالی ام از آتش است
بخت من با آتش و اقبالم با غم آغاز گردیده است
ناله ام آتش است گویی در دهانم اژدهایی آتشین است.
