شعر لری

دِه   ای  مال  و  مِنالِــم  بـی                                         

دِه هر چی هاستی تو  داشتی                                                                                           

یِه   کم   مهر  و  محــبت کو                                                                    حلالِت    هر    چی   وِرداشتی                                                                  

****                                                      

دونِم   بیــــمَه  وِبــال  جُو                                                                         چی بَکِم   روزگارِم   هاست                                                                                                   

 تا   وقتی  پیل  و  پَر   داشتِم                                                                      هِه هر سری  صدایی داشت                                                                                                          

سمانه غلامی (خاطر)

~~~~~~~~~~~~~~~~                                                     

گیس خیال                                                  

  _{دلم   گیس خیالت شونه  میکه} 

_{غمت  گرگر منه  دیوونه  میکه}

_{دل  ویلون مه  شو  چی  کموتر}

_{ده زیر طاق  برمت  لونه  میکه} 

_{عابد میرزاییان چگنی}

~~~~~~~~~~~~~~~~    

_{رسم رفاقت} 

_{ره عشق وصالت چو گلاکم}

_{بیابونه همش تا آخر خط}

_{ده درس اول رسم رفاقت}

_{مه تجدید غمم نقطه سر خط}

_{مراد جلائی (جلا)}

~~~~~~~~~~~~~~~~    

خنه گل 

سی  نوم  خدا   چنی  رنگینه  لویاش

چی خنه ی  گل چه  دلنشینه لویاش

دونی که چمه زلم ده  عشقش میره

چون نقشه ی کشتنم کشینه لویاش  

عابد میرزائیان چگنی

~~~~~~~~~~~~~~~~    

پلکه نوم 

شه دسه کیا دوارم جو  برینه

ئو پارگوشیا همه پایان کشینه

ای پلکه  نومم  ایفتاده  نوینی

که    تخته    دوندلاویز  اسینه 

مراد حسین پاپی بالاگریوه  

~~~~~~~~~~~~~~~~    

بارو   

و  شیشه  میزنه  بارون  نم نم

خیال تاووسون میشوره کم کم

دلش می حا  بهاری سر   بییره

زمسونیان  بوره  ده   کل  عالم 

مراد جلائی ( جلا)

~~~~~~~~~~~~~~~~    

شیر چشت 

گتم   شیری بوئم  که کس    نگته

کسی  سی ناز   چش  مس   نگته

اما شیری  چشت  گت  وا    اشاره

  که کس وا  زون و برم  و دس نگته   

محمد علی ساکی

شعر لُری جنوبی

نقش وارينه                  

(استاد احمد انصاری فهلیانی)

منِ ديوار قفس بي هٌشَه دون سَر مَزَنيت

 يُه نَه پَروازِه وَ من كُنجِ قَفَس پَر مَزَنيت

 

دَورِ پَي جادهَ مَپيچيت مِثِ مارو هَفي

 يَعني ايطوريَ سَرهَرخَطَه چَمبَر مَزَنيت

 

هَرپَرَندَه َي يَه صِدي داره كه مخصوصِ خُشه

 خَندِسَن كوگَ  قَدِ جيقَه يِ شَوپر مَزَنيت

 

اَگَه بَندير بَهاريت و وَدين صلح و صفا

 تيرَ كِر بالِ پَرستو وُ كَموتَر مَزَنيت

 

عشق ، مَعصومِه وَ بازي مَگريتِش اُمرو

 هَي وَ پَس سَر وَرِ پَهليشْ وَ خَنجَر مَزَنيت

 

اَو وَ گُل تازه شِكُفتَه اَگَه نيديتْ مَديت

 دَسِ كَمْ وَ زرِ لالَه يِ پَر پَر مَزَنيت

 

پا كَني كردَنِ هر باغَ بَهونَه مَكُنيت

 تيشَه مِنْ ريشَه ي نارنج و دَبي تَر مَزَنیت

 

آخُه بَلگ ايخَره تاريخ وُ وَرَق ري ويبو

 نقشِ وارينَه وَ من صَفحهَ ي دَفتر مَزَنيت

 

 

شعر لکی

 

       شعر لکی : مریم کولیوند ( ری وار)

                           نهات

دِلِم هر جا مَچو ویر ئر نِهاتَه      (دلم هرجا میرود روبه بدبختی است)

دلی پِر دیرم ئژ ئی کارِساتَه       (دلی پر دارم از این کار و بار)

نِمَزونِم قِـلَم ئه چـاره نیـسه        (نمیدانم قلم چاره نویس(خداوند))

چَه نیسونی گه بازارم کِساتَه      (چه چیز نوشته که بازارم بی رونق است)

نِمَزونم گََنیم ئر حاله کی کِرد؟!    ( نمیدانم در حق چه کسی بدی کردم؟)

گه وه مرگِم خَوشالن ئی وِلاته    (که همه آرزوی مرگ مرا دارند)

ئی دوره؛ دورِ ناپـِـرســای درده  (در این دور و زمانه عجیب که درد بیداد میکند )

خُصه بیری ئو دَنگ نی وَ صِلاته ( غصه بخوری و صدایت در نیاید به صلاح توست )

دسه شیرین وره دَم هرکه مَنی  (دست شیرین را به دهان هرکس می بری(خوبی می کنی))

مووه ئاگر؛مَکوی ئه نوم ولاته  ( آتش می شود؛ و در دنیا می افتد)

نهاته موشِنه یه؛ نه خَم و خار   (بدبختی به این می گویند نه به سختی های روزگار)

گه مَردی مِردیه وِی هَنِساته     (که مردانگی در این روزها مرده است)

چوین ئر مَردی بمنا مه نِموتم   (چون اگر مردانگی نمی مرد من نمی گفتم)
دلم هرجا مچو ویر ئر نهاته (دلم هرجا میرود روبه بدبختی است)