شعری لکی
کِل بر وزن دِل آوایی پیوسته و مسلسل که زنان در شادی و گاه شیون و هنگام جنگ در تهیج پیکارگران سر می دهند . و شعر کِل که همه اش در یک کار آمده به زبان لکی - لرستانی - بختیاری - کهگیلوی و ممسنی سروده شده با این قطعه ی لکی زیرین آغاز می شود امیدوارم برارون لکم رهنمایم در نادرستی های آن باشند . " رهدار"
شاواره م لاوان کَمَر وا کِلت
بژن هیل وه شو گار وه باب دلت
همه دَنگ تو دَنگ رِنگ بهار
خوش هاتی وه شعرم که ناوت دیار
برگردان لکی :
سحر گاهان با آواز کِلت دامان کوهساران را نوازش کن و کشتزار شب را شخم بزن آنگونه که میل و باب دلت باشد . همه ی صدای تو صدای ترنم باران بهاران است و چه زیبا با حضورت خوش آمدی در شعرم که نامت بر همگان روشن است .
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۹/۰۷/۱۴ ساعت 15:3 توسط رهدار
|