بهون behoon

بهون behoon

نوشته : رهدار

 

بهون من سالهاست سیاهپوش دردهای تاریخ است



از کهن روزگاران انسان با نزدیکترین ابزاری که در دسترس داشت  برای رفاه و سهولت زندگانی اش آن را به خدمت می گرفت . همچنانکه موی سیاه بز  سر پناهی شد بر سیاه چادر مردمان کوچرو  بختیاری و دیگر عشایر لُر   . این سر پناه بهون  نام دارد که ویژه چادر لُر بختیاری و دیگر زاگرس نشینان است در اصطلاح امروزین سیاه چادر  بختیاری نامیده میشود  که بیشتر از موی بز به مناسبت رطوبت ناپذیری اش و سیقلی نوع موی بز به راحتی از ریزش و نفوذ هر نوع رطوبتی  را به داخل جلو گیری می کند و آنهم به مناسبت انقباض و انبساط موی بز دراثر تغییرات جوی است که خانه ای شد برای کوچروهای اقوام لر و زاگرس نشینان  .  در زبان لُری مینجایی بهون را " دا وار " می گویند . که همان خانه و وار مادری است  شاید بخاطر ساختن و بافتن آن توسط مادران است که اینگونه واری زیبا آفرینش می یابد و در زبان لُری بختیاری " دا وار " معنی " سرزمین مادری " را می دهد که از نظر مفاهیم هردو  واژه از غنای بار معنایی  زیبایی برخوردارند . واژه ی" داوار " به معنی سرزمین مادری در واژه سازی  بچه های انجمن ادبی بلازه انجمن شعر وادب لُری به ثبت رسیده است .


ادامه نوشته

دیدار با  " بی اقدس "  بی بی ِ کوه کَلار

سفر نامه  -  رهدار 

 بی بی مخملی

دیدار با  " بی اقدس "  بی بی ِ کوه کَلار


اشاره :

" دو روز برنامه همایش شعر لُری مناطق لرنشین در شهرستان اردل - چهارمحال بختیاری  بود 29 و30 اَمرداد 1392.  چون  سالهای گذشته همیشه یک صندلی  از این همایش را پُر می کردم.  در شب پیش از روز همایش مراسمی به نام سرتَمداری است که در سالهای نخستین همه ی شاعران به سرودن شعر خود می پرداختند و تا پاسی از شب ادامه داشت، اما دوسالی هست که بیشتر شعر توامان با بررسی و گفتارهایی پیرامون زبان لُری، فرهنگ و اسطوره هاست.   گرچه خودم را آماده نکرده بودم تا چیزی ارائه بدهم نا خودآگاه در شب سرتمداری اسمم توسط جناب استاد خسروی نیا که کنار مجری نشسته بود خوانده شد و به پاس پیشکسوتی ایشان  چند دقیقه ای در خصوص  زبان مادری و پاسداشت این گنجینه های نهفته ( مادران ) سخنانی کوتاه ارائه نمودم و در پایان چند شعر از کتاب " دا لالا " را ارائه کردم. کیفیت جشنواره و داوری شعر، انتخاب شاعران  و نقاط ضعف و قدرت و ریز برنامه ها را به اهلش واگذار می کنم که از این گفتار جداست ".


عکسها و مطلب از: حسین حسن زاده رهدار

ادامه نوشته

گزارشی تصویری از مراسم تشییع آحسن راهداری...

 

 

آحسن راهداری معرف به قاید حسن یا کاید حسن راهداری یا کلانتر حسن راهداری یا کدخدا حسن رهداری یا حسن مامن  راهداری القابی که مردم بختیاری برایش خطاب می کردند از آخرین کلانتران رهدار است که در سن 85 سالگی براثر بیماری درگذشت؛ وی در سنین جوانی  و در  27 سالگی کلانتری طایفه رهدار را به عهده گرفت که با رای و انتخاب ریش سفیدان شعبات طایفه اش انتخاب شده بود، مردی با لیاقت، سخنور، جسور، حق بین، قانون گذار، صلح جو و مردم نواز بود که در میان کلیه طوایف خوزستان از لر تا عرب فردی شناخته شده است؛ او در اهواز زندگی می کرد و پیکرش را  جهت خاکسپاری به روستای زادگاهش آوردند.

روحش شاد و یادش گرامی...


عکسها و مطلب از: حسین حسن زاده رهدار

ادامه نوشته