رچهسه وه یک

 

ویچو    گِلیا  بَلالُم      رِچِهسه   وَه یک

بلازه ی   گالِ گالُم    رچهسه    وه یک

ویچو  نَتَرُم    بیتِ    کُه کَنی       بِگُهُم

زاُوسوکه دفتر خیالُم  رچهسه وه یک

اِشکهس لِشکِ کُنارُم وه بَردپِرون شَو

کُهباد رچهسه و هوالم رچهسه وه یک

وسته به گِل  آساره های سئستِ بخت

اَفتوزنونِ   مجالم     رچهسه      وه یک

تهنا   بِنُم جون    به کِلوسِ    اشاره ای

دی تش چاله ی  مالُم  رچهسه وه یک

ای دا    وَری   ز خاو ، پلاته سیم  بُرآی

شِهنِشت  بُورِ چالُم ،   رچهسه  وه یک

رُهمِست آسمون ز  بی فرناکی پَر  ی

باهنده ی  هر دو بالُم  رچهسه وه یک

تَرناله ای نکِرد      لَوِ هُشک ِ  هاشقی

بلالِ  سوز ِ   تی کالُم   رچهسه وه یک

جِنگِر بیداد  صدایی ، خرمنی نزیده باد

هیل نرم  شعر بِکالُم   رچهسه  وه یک

 چُم چاره ای کنُم افتونه  کَشُم به کول

هرچند دیه شور و حالُم رچهسه وه یک