به پیشواز روز جهانی زبان مادری برویم

پدرم ! مادرم! پاکی و قدوست زبان مادری تان را قدر بدانید و به ما کودکان هم یاد بدهید!

در آینده کسی زبان مادری( بختیاری – مینجایی – لکی – لری جنوبی ) را به ما نخواهد بخشید !


  " دا لالا " برای خوابی کودکانه نیست گفتاری معصومانه است در بیداری . رفت و آمد گاهواره ی سنگین زاگرس است بر بال خیال . گاهواره ای پر از شعر و شعور آدمیزاد که هستی اش گِره خورده با خاک و آب و کوه و بلوط و زمین که حضور نوستالژیک خود را عیان کرده است .

   لالا  لالا   " دنامی  " تو

 تو   " کارونی "  نهامی تو

 تِکی دادُم   " کَوَر کُه " نه  ( کَوَر کوه = کبیرکوه)

 تو چی " زرده " وابامی تو

 انگار هنوز کودکم و چشمانم را در خیسی چشمان پدرم خیس می کنم که با صدایی محزون می خواند :

 دی بلالُم دی بلال سَوز تیه کالُم دی بلال  ....

 و من نمی دانستم دی بلال کیست و چیست ؟ فقط بُغضی می شد در گلویم که بعد ها مالک این بغض شریف شدم و پی بردم که  سر خط خیس چه حکایتی بوده است میان من و چشمان پدرم  - استاد هوشنگ رئوف