به نام خداوند جان آفرین

حکیم سخن در زبان آفرین

 

 درود و سلام بر دوستان هم میهن ، مردان و زنان غیور لُر

از سرزمین تالش ،سرزمین مردان و زنان قومی دیرین و تمدن ساز با شما سخن می گویم. سرزمینی که یک سویش غرب سپید رود در شما ایران و سوی دیگر جنوب رود کورا در جنوب جمهوری آذبایجان می باشد.

دوستان ارجمند! من تالشم. من نیز مانند شما  زاده ایران زمینم. من نیز مانند شما عصاره این مرز پرگهرم. من فرزند بابک خرمدین و زردشت پاک نهادم. من فرزند چشمه سارها و جنگل های باستانی سرزمین بزرگ تالش هستم. از این دیار دیرین جنگل جنگل و دریا دریا درود از جانب هم قومی هایم به شما شیرزنان و شیر مردان لر تقدیم می کنم.

کم تر از یک سال است که با دوست دانشمندم ،شاعر و نویسنده توانمند لُر جناب آقای حسین حسن زاده رهدار آشنا شده ام. گرچه هنوز او را زیارت نکرده ام، اما از کیلومترها فاصله صمیمیت و صداقتش را کوه کوه و دریا دریا دیده ام. و فهمیده ام که او صداقتش را از شیر پاک مادر لرتبار خود به ارث برده است. فهمیده ام که او نیز همانند مردان و زنان لر بختیاری همه ناپاکی ها و نا خالصی های وجودش را به هنگام رقص زیبای لُری از تن و روان تکانده و با خلوصی به زلالی آب های چشمه ساران سرزمین  بزرگ لرها به تلاش برای حفظ و ثبت و ضبط فرهنگ قومی اش می کوشد. و این را در دو دوره برگزاری جشنواره شعر بُنِه وار و دیگر آثارش که به دستم رسیده ،نشان داده است.

اینک هم که زمان برگزاری سومین سال و در واقع سومین دوره از این جشنواره زیبای محلی ست ، بر خود وظیفه دانستم از جانب دوستان و هم قومی های تالش ام به شما دوستان هم میهن لر درود بگویم و برای تان بهترین ها را آرزوکنم.

خدا را شکر که این فرصت در اختیار قوم قدیمی تالش قرار گرفت که بتواند با برادران باستانی خود پیوندی نو بندد. این سعادتی بزرگ برای ما تالشان است که توانستیم با برادران لر خود که صمیمیت و صداقت و سادگی شان شهره عام و خاص است، باری دگر پیوند برادری ببندیم. این پیوند فرهنگی بر همه تالشان و  بر شما  شیر زنان و شیر مردان لر مبارک باد.

به نظر می رسد امروز برای همه لر ها روز مبارکی ست. حق هم این است که نامش «روز لر» باشد. چرا که شکی نیست یکی از تأثیرگذارترین روزها در سرنوشت فرهنگ قوم لر می باشد. پس از جانب خود و همه تالشان «روز لر» را به همه شما دوستان عزیز تبریک می گویم.

کلامم را با قطعه شعری به زبان زیبای تالشی به پایان می برم. با این امید که دوستی ها و پیوندمان جاودانه باشد.

شَنارنَه مانگَه تاو خَیلی بلَندَه

شاهَه بَرزوکو نَه دیمادیم مَندَه

ا َ کی چَمَه مینَه آتَش دَچینو

دیوونیش بکَرو غَریبَه بَنده

 ترجمه:

امشب مهتاب خیلی بلند است

با  بَرزوکو« یکی از قله های مرتفع تالش و به معنای کوه بلند» برابر مانده است

آن کس که میان ما آتش بیفروزد و فاصله ایجاد کند

امامزاده «غریبَه بنده» او را به سزای اعمالش برساند.

چنین باد.

با احترام

شهرام آزموده - پایگاه تالش شناسی